Bugün bir arkadaşımın WhatsApp durumunda bir video izledim, yüreğim paramparça oldu. Bu duygusal hikâyeyi sizlerle paylaşmak istedim.
Bazı çocuklar vardır; yaşları küçüktür ama yüreklerinde kocaman insanların bile taşıyamayacağı kadar büyük özlemler, tarifsiz acılar biriktirirler…
6 Şubat depreminin henüz 6 yaşında hayattan kopardığı çocukluğundan geriye, kocaman bir hasret kaldı bu küçük yavrumuza…
Annesini, babasını ve iki ablasını kaybettiği o karanlık gecede, anneannesinin yanında olduğu için hayatta kaldı. Ama bazen insan hayatta kalır da kalbinin en güzel parçalarını geride bırakır…
Dün annesinin doğum günüydü. Küçük kızımız, annesi için bir pasta yaptırdı ve onu annesinin mezarı başına götürerek doğum gününü kutladı…
Düşünsenize… Bir çocuğun annesine sarılması, boynuna atılması, yanağına bir öpücük kondurması gereken günde, elinde bir pastayla annesinin mezarı başında durması… Belki de mumlarını annesiyle birlikte üfleyemedi ama yüreğinde ona söylemek istediği binlerce söz vardı. Belki de o pastanın üzerine yazılamayan en büyük dileği, annesinin bir kez daha kendisine sarılmasıydı.
O küçücük ellerin taşıdığı pasta, aslında kocaman bir hasretti. İçinde anne kokusu, yarım kalmış çocukluk, söylenememiş sözler ve hiç bitmeyecek bir özlem vardı. İnsan böyle bir acının karşısında ne söyler, hangi kelimeyle teselli bulur, gerçekten bilemiyor…
Yetim bir peygamberin ümmetiyiz; bir çocuğun “anne” diye seslendiğinde cevabını yalnızca dualarda aramasının ne demek olduğunu yüreğimizde duymalı, annesine sarılamayan o küçücük kolları şefkatimizle karşılamalıyız…
Şimdi teyzesinin şefkatli kollarında tutunuyor hayata. Teyzesi, kendi evlatlarından ayırmadan sahip çıkıyor ona; sevgisini, yuvasını ve yüreğini açıyor. Elbette hiçbir sevgi annesinin yerini dolduramaz, hiçbir kucak anne kucağının sıcaklığını unutturamaz. Ama böylesine büyük bir acının içinde ona yeniden aile olabilmek, elinden tutup yalnız olmadığını hissettirmek de çok kıymetli…
Allah teyzesinden, eşinden ve çocuklarından binlerce kez razı olsun. Bu güzel yüreğe sahip çıkan, sevgisiyle yaralarına merhem olmaya çalışan herkesten razı olsun.
Rabbim bu yavrumuzun küçücük kalbine dayanma gücü, ömrüne huzur, yoluna güzellikler nasip etsin. Kaybettiği annesine, babasına ve iki ablasına rahmet eylesin. Mekânları cennet olsun.
Ve keşke…
Hiçbir çocuk annesinin doğum gününü bir mezar başında kutlamak zorunda kalmasa…
Hiçbir çocuk anne kokusunu hatıralarda aramasa…
Hiçbir çocuk büyümek zorunda kalmadan önce bu kadar büyük acılarla tanışmasa…
Çünkü bazı çocukların elinde pasta, yüreğinde ise kocaman bir anne özlemi vardır. Ve ne yazık ki hiçbir pasta, özlenen bir annenin yerini tutmaz.